فرهنگ

واقعیت اینست که مدتی مدید است که فکر فرهنگ و زبان و آداب و سنن و تاریخ و پیشینه این مرز بوم لک  مرا به خود مشغول کرده است!
این بود که سری به دنیای وب زدیم تا بلکه همدردی بیابیم!
درد دلم زیاد است اما لب فرو بسته ام!


وقتی می بینم خانواده های ما بر هم پیشی می گیرند که زبان فارسی را به کودکانشان بیاموزن دلم می سوزد!
دلم می سوزد بر آن فرهنگ و زبانی که نسل به نسل از پدران و نیاکان ما به ما به ارث رسیده و چگونه آن را به بهایی ناچیز می فروشیم وبه فراموشی می سپاریم!


بی شک این یک خودفروشی فرهنگی ست!
وقتی می بینم هجوم زرق و برق های شهرنشینی همشهریان را از لطافت و قداست و سخاوت و شهامت روستایی نه دور بلکه غریب و بیگانه کرده دلم باز هم می سوزد!


آخر دلم بر چه نسوزد؟!


سکوتی فراگیر و دردی غم انگیز مرا فرا می گیرد آنگه که می بینم پیران یک به یک از بین ما رخت بر می بندند و ما می مانیم و پوچی!
از اشعاری که چه از خود و چه از دیگران می سرودند و هیچ کس بر آنها التفاتی ننمود و در دل خاک گم شدند


از راه و رسم مردانگی و تمدنی که از نیاکان به ارث برده بودند و بر آن افتخار می کردند و امروز جز سایه ای بیش از آنها در میان نیست.
از همه بیشتر غفلت ما و دیگران مزید بر درد و آلام انسان می شود که نمی دانیم داریم چه می کنیم به کجا می رویم و چه می خواهیم و از چه گریزانیم!
از خود گریزانیم؟


خطر جدی است و همین نزدیکی ها!
زبان و حیثیت ما در میان است!


بیاییم بر فرهنگ خود بنازیم
بنازیم بر اینکه نیاکان ما روحی دلیرانه و در عین حال لطیف داشتند!
مگر نه اینست که طبیعت سبز و کوهستانی ما همین خاصیت را بر روح و جان ساکنان آن هدیه کرده!


بیاییم سری به “سیفا” ببریم وکمی به خود و “خود” بیندیشیم!
بی شک فرهنگ لکی مختصات کاملی از یک فرهنگ غنی را داراست. نگاهی بر فرهنگ این مردمان ما را به مشخصه های اصیل یک فرهنگ و بلکه تمدن رهنمون می سازد. زبان، ادبیات و شعر و داستان، هنر موسیقی، لباس و پوشش خاص، بازی های خاص که خود بحثی مفصل دارد، غذا ها و سفره ی خاص،صنایع دستی، هنر نقاشی که بر سنگهای این مرز و بوم به یادگار مانده و مشخصه های دیگر همگی نشان از یک فرهنگ عمیق دارد.


ایکاش در راستای هر کدام از این موارد می شد که کوشش هایی به عمل آورده و آن ها را برای فرزندان فردای این مرز و بوم به یادگار می گذاشتیم و رهنمونی به سوی امروزی ها می ساختیم که بدانن کی اند.


متاسفانه موارد فوق یکی پس از دیگری به فراموشی رفته یا می رود!شعر و موسیقی در زبان لکی خود کتابی است حجیم اگر بدان پرداخته شود.
لباس محلی ما خود مدعایی است بر زیرکی و فهم و علم بالای پدرانمان که توانسته اند به مقتضای آب و هوا و اقلیمی که در آن می زیسته اند، چنین لباسی را طراحی کنند.


موسیقی که خود بی شک نشانی از روح لطیف، طبع زیبا و آهنگین و عشق ها و دوستی هاست و این نشان از عمر کهن ادبیات زبان ما دارد.
بازی هایی که طراحان آنها ذهن های پویا وخلاقی داشته اند چرا که بعضی بازیها جنبه ورزش، بعضی فکری، بعضی ریاضی وار، بعضی بر مبنای تعادل و حرکت که فیزیکی وار می باشند و بعضی جنبه ی تمرکز و دقت را دارا هستند

/ 0 نظر / 29 بازدید